تدریس زیستگاه و مسکن از دیدگاه طب ایرانی اسلامی جلسه چهارم

تدریس زیستگاه و مسکن

از دیدگاه طب ایرانی اسلامی

جلسه چهارم

بررسی مسکن و منازل آپارتمانی
منازل آپارتمانی بالاخص مجتمع‌های مسکونی به علت نیاز روز افزون انسان به مسکن و محدودیت زمین به وجود آمده است و هجوم برای شهرنشینی بر این امر دامن زده است و موجب گردیده مسکن و خانه‌ها از حالت ویلائی به آپارتمانی و بدتر از آن به مجتمع‌های مسکونی تغییر یابد.
در مجتمع‌ها و آپارتمان‌ها بهره بری از نور، آفتاب، هوا و باد، آزادی و راحتی کم و محدود است و اشتراک فاضلاب، نوع معماری فضای بیرونی و داخلی، آسیب‌های جسمی و روحی و … از نقاط منفی وصعف آن قلمداد می‌شود.
به لطف خدا در ادامه موارد مذکور را مورد تجزیه و تحلیل بیشتری قرار خواهیم داد.
بررسی حیاط در مسکن
– حیاط یکی از قسمت‌های مهم خانه می‌باشد که متأسفانه با آپارتمان‌نشینی و مجتمع‌های مسکونی اجباراً از نقشه حذف می‌شود و تبدیل به فضا و حیاط عمومی می‌گردد.
از جمله خواص حیاط می‌توان به موارد ذیل اشاره داشت:
الف: حیاط حد واسط درب منزل و اندرونی می‌باشد و افراد به محض ورود به حیاط وارد اندرونی نمی‌شود و در نتیجه ایجاد نوعی حریم می‌نماید
ب: فضای حیاط ایجاد جو سرخوشی و نشاط می‌نماید، در منازل آپارتمانی به علت عدم وجود حیاط افسردگی و بیماری‌های سودایی بیشتر خواهد بود
ج: حیاط با داشتن فضای اضافی امکان داشتن باغچه، حوضچه، را امکان‌پذیر می‌نماید که در ایجاد روحیه، نشاط و تغذیه مناسب بسیار ارزشمند می‌باشد.
د: پهن کردن البسه و خشک نمودن آن در فضای حیاط جهت بهداشت خانواده بسیار مهم است و طناب سیار و بالکن در آپارتمان‌ها با محدودیتی که دارد هیچ‌گاه جایگزین آن نخواهد شد.
ه: در منازل دارای حیاط بسته به متراژ و مساحت آن امکان فعالیت بدنی، نرمش و ورزش امکان‌پذیر است در حالی که در فضای آپارتمانی محدودیت‌های بسیار زیادی وجود دارد.
و: امکان وجود توالت در سازه‌های حیاط دار به نقاط دورتر از اتاق‌ها و بنا نمودن آن در حیاط از مزیت‌های بارز حیاط در مسکن‌های ویلائی می‌باشد.
مشخصات اتاق پذیرائی
– اتاق پذیرائی مناسب از دیدگاه سبک اسلامی ایرانی باید دارای مشخصه‌های زیر باشد:
الف: اتاق پذیرائی تا حد امکان (در حد توان) باید وسیع و دل‌باز باشد.
ب: باید از اتاق‌های دیگر و آشپزخانه تفکیک باشد و حریم‌ها رعایت گردد و میهمان و اهل اندرونی منزل به هم دید نداشته باشند
ج: دارای نور و دکوراسیون مناسب باشد و بهداشت در آن رعایت شده باشد.
د: فرش، موکت و مبل راحتی مناسب و در شأن مهمان (درحد توان وشان صاحبخانه)فراهم شود و در این راستا از افراط و تفریط نیز پرهیز گردد.
ه: گرمایش و سرمایش اتاق پذیرائی باید متناسب با میهمان تنظیم گردد و در هوای سرد و گرما اعتدال بخش باشد.
و: در اتاق پذیرائی و وسایل موجود در آن از رنگ‌های شاد و مفرح استفاده گردد و از نصب و قرار دادن وسایل و فرش، مبل، راحتی دارای رنگ‌های تیره خودداری گردد.چه انکه استفاده از رنگ ها تقویت روحیه و موجب وسیع و دلبازشان داررن مسکن و اتاق میگردد .
ز: گشاده‌روئی، صمیمیت، پذیرائی مناسب بسته به توان و هرگونه اقدام در خصوص اکرام میهمان از جمله ملزومات معنوی در اتاق پذیرائی می‌باشد.

مشخصه‌های حال و نشیمن
در ساختمان‌های جدید حال، نشیمن و پذیرائی جهت استفاده حداکثری از فضا و بزرگ‌نمائی و دل‌باز کردن منزل با اتاق پذیرائی و گاهاً با آشپزخانه یکسره و بدون حائل است.
این نوع معماری از دیدگاه معماری اسلامی و حتی طب اسلامی ایرانی مردود است.
حال و نشیمنگاه محیطی است جهت گذراندن اوقات فراغت و دور هم‌نشینی اعضاء خانواده و امورات دیگر مانند گفتگو، تماشای تلویزیون و… با ضمیمه شدن حال به پذیرائی و برداشتن حائل بین آن‌ها حریم معنوی فی‌مابین میهمان و اهل منزل بالاخص اندرونی منزل تضعیف می‌شود و کلیه رفت و آمدها، صداها، حرکات و … در تیررس میهمان خواهد بود و باید دانست این سبک معماری ره‌آورد و هدیه نامیمون معماری غرب برای ماست.
در منازلی که به علت کمبود مساحت حال و پذیرائی به صورت یکسره یا بدون حائل می‌باشد بهتر است در میان آن پرده مناسبی حائل باشد تا با آمدن مهمان پرده کشیده شود و حریم‌ها حفظ گردد و بعد از رفتن مهمان می‌توانند آن را مجدد جمع کنند.در این روش میتوانند پرده های کر کره ای به سبک پرده های پنجره نصب نمایند که به راحتی قابل تحرک و جابجایی میباشد.این روش جهت گرم کردن هوای منزل در زمستان و سرد کردن هوا در تابستان نیز بهتر است.
چه آنکه با جداسازی حال و پذیرائی با پرده و حائل امکان گرم یا خنک کردن آن نیز تسریع می‌گردد.




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *